ذكر جلوس ميمنت مأنوس شاه سليمان الثانى الحسينى الموسوى الصفوى انار اللّه برهانه در ارض اقدس بر سرير سلطنت و جهاندارى و قضايائى گه در آن زمان روى داد بتقدير ملك لا يزال نكته‌پردازان صحيفهء سخن سرائى و يكه تازان عرصهء جهان پيرائى توسن خوشخرام قلم را چنين بجلوه درآورده‌اند كه چون پادشاه چهار بالش افلاك اعنى خسرو فلك چهارم سر از نقاب حجاب ظلمانى ليل قيرگون نمودار ساخت تمامى امرا و سرداران و سركردگان پاى تخت خسرو ايران با زيب و زينت فراوان بر در كرياس سپهر مماس آن حضرت بمقر سلطنت اجتماع نموده منتظر استسعاد كورنش و مترصد اشعهء انوار فيوضات شهريارى بودند و به زبان حال مترنم به اين مقال گرديدند كه : همه چشميم تا برون آئى * همه گوشيم تا چه فرمائى چون تشريف فرمائى آن حضرت بمقر سلطنت دفعتى در روز بيستم محرم الحرام سنهء يكهزار و يكصد و شصت و سه ( 1163 ) هجرى اتفاق شده اما سرانجام جشن جلوس و ترتيب خلاع و جواهرات هنوز نشده بود و حرمت شهر محرم نيز ملحوظ ، بهر صورت تاريخى كه مناسب اين امر بود در نهم ماه صفر اهل تنجيم مقرر نمودند هر چند بندگان اقدس را در تمام ماه صفر وقوع اين امر عظيم منظور نبود بلكه مرضى آن حضرت اين بود كه در اول شهر ربيع الأول كه ابتداى ايام بهار و خرمى اراضى و اشجار و برومندى گل و لاله است اين امر بوقوع رسيده سكه بزرگردد امرا و خوانين و سرداران به جهت طول ايام صلاح ندانستند لابد بناى ساعت سعيد در پنجم ماه صفر المظفر تقرر يافت و يكى از سخن سنجان كه در آن وقت در اصفهان بود قطعهء مشتمل بر تاريخ جلوس گفته ، آن را در اين صحيفه ايراد مينمايد : شد از الطاف ربانى فروزان نير طالع * چه نير مهر انور پادشاه مغرب و مشرق